وزیر ارتباطات می‌گوید برای جلوگیری از توقف روند آموزش پشتیبانی از زیرساخت‌های آموزش مجازی مدارس با جدیت دنبال می‌شود

بیش از ۶۰ روز است که اینترنت کشور در خاموشی به سر می‌برد و کسب‌وکارها هچنان در تلاش برای جان به در بردن از این خاموشی گسترده هستند؛ رضا الفت نسب می‌گوید اینترنت، نیاز اصلی کسب‌وکار است و باید هرچه زودتر متصل شود.

همه چیز از یک زمزمه شروع می‌شود؛ صدایی که مثل موج در طول صف می‌پیچد و چشم‌ها را به باجه‌ها می‌دوزد: «سیستم قطعه!»

وابستگی شدید فناوری «اینترنت اشیا» (IoT) به اتصال پایدار اینترنت صدای زنگ خطر در ایران را درآورده است.

در حالی که انسداد فضای مجازی کمر اقتصاد دیجیتال و معیشت مردم را خم کرده است، گزارش‌ها از شکل‌گیری یک صنعت چند ده هزار میلیارد تومانی حکایت دارند؛ بازاری زیرزمینی که در آن، کلیدِ قفل‌های ساخته شده، تنها در دست افرادی با دسترسی‌های رانتی است.

معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با تاکید بر اینکه «اینترنت پرو ابزار توسعه‌ای یا امتیاز ویژه نیست» گفت: اینترنت پرو یک راهکار اضطراری برای حفظ حداقل کارکرد اقتصاد دیجیتال در شرایط بحران است و چارچوب آن نیز خارج از وزارتخانه و در سطح تصمیم‌گیری‌های امنیتی کشور تعیین می‌شود و نمی‌تواند جایگزین اینترنت پس از پایان جنگ باشد.

انجمن فین‌تک، طی بیانیه‌ای رسمی از تفکیک و طبقه‌بندی دسترسی به شبکه جهانی اینترنت انتقاد کرد.

ارائه اینترنت پرو در ایران یک تضاد وجودی در بازار خرده‌فروشی آنلاین ایجاد کرده است؛ جایی که علی‌رغم رشد زیرساخت‌ها و پلتفرم‌ها، قدرت خرید مردم و محدودیت‌های اینترنتی مانع از رونق واقعی خواهد شد.

این مقاله تلاش می‌کند با نگاهی تحلیلی و داده‌محور، اثر اختلال اینترنت بر اقتصاد دیجیتال را از منظر «ریسک عملیاتی» و «تداوم کسب‌وکار» بررسی کند.

در شرایطی که جهان به سمت دسترسی ارزان و همگانی حرکت می‌کند، در ایران پدیده «اینترنت پرو» یا دسترسی طبقاتی به رسمیت شناخته شده. این مدل دسترسی که مبتنی بر احراز صلاحیت فنی و حرفه‌ای است، اینترنت را از یک کالای عمومی به یک رانت خاص برای گروه‌های مشخصی در جامعه تبدیل کرده است.