در ماه‌های اخیر، کلیدواژه‌های «اینترنت پرو» و «اینترنت طبقاتی» به صدر اخبار حوزه ارتباطات و فضای مجازی بازگشته است.

منطقه بین‌المللی نوآوری ایران اعلام کرده که مدیران عامل با ارائه لیست و نامه‌نگاری رسمی می‌توانند برای دسترسی کارکنان شرکت به اینترنت درخواست دهند.

در میان بحث‌های داغ درباره ابزارهای دور زدن فیلترینگ و کانفیگ‌های مختلف، کمتر به ساختار زیربنایی این فناوری‌ها توجه می‌شود. آن هم در شرایطی که کمتر کسی به اینترنت بین‌الملل دسترسی دارد. در گفت‌وگو با آرین اقبال بررسی می‌کنیم که عملکرد این ابزارها به چه صورت است و دقیقا چه کسانی می‌توانند فیلترشکن و به اصطلاح کانفیگ بسازد.

در هیاهوی جنگ، از اینترنتی که طبقاتی شد غافل ماندیم.

احتمالا امروز شما هم تصویری را دیده‌اید که طبقات مختلف اینترنت کشور را نشان می‌دهد.

در هفته اخیر پیامک دریافت اینترنت پرو برای مهندس‌ها هم ارسال شده است.

پس از ۶۰روز قطعی مطلق اینترنت، خزنده‌های گوگل دوباره به سایت‌های ایرانی دسترسی پیدا کردند؛ گشایشی محدود که نشان از یک شبکه‌ی نیمه‌ایزوله جدید دارد.

جنگ جاری میان محور واشینگتن-تل‌آویو علیه ایران، در کنار تمام رنج‌ها و مصائب ناگزیرش، دستاوردی استراتژیک برای ایران به همراه داشت؛ تثبیت حاکمیت بر تنگه هرمز و تبدیل آن به ابزاری برای اخذ عوارض از ترددهای بین‌المللی.

موج گسترده اعتراضات کاربران به برقراری «اینترنت طبقاتی» نشان می‌دهد که جامعه ایران فیلترینگ و رانت دسترسی به شبکه را نه یک تدبیر امنیتی، بلکه «آپارتاید دیجیتال» و هجومی مستقیم به معیشت و کرامت انسانی خود قلمداد می‌کند.

رئیس کمیسیون اینترنت اشیای نصر تهران با اشاره به پیامدهای گسترده قطعی اینترنت بر کسب‌وکارهای فعال در این حوزه، از کاهش شدید درآمد و تعدیل گسترده نیروی انسانی در شرکت‌ها خبر داد و گفت: در برخی موارد، شرکت‌ها بین ۳۰ تا ۵۰ درصد از نیروی انسانی خود را تعدیل کرده‌اند.