تداوم و طولانی شدن محدودیتهای اینترنت، با وجود موضعگیریهای اصولی وزارت ارتباطات، پیامدهایی بر جای گذاشته و به تشدید بیاعتمادی عمومی و تعمیق آسیبهای گاه جبرانناپذیر در اقتصاد دیجیتال کشور منجر شده است.
بررسی دادهها و نمودارهای جهانی نشان میدهد اینترنت ایران در سال ۲۰۲۶ با وجود ثبت سرعتهای متوسط، بهدلیل قطعیهای گسترده، محدودیتهای شدید و افت پایداری، در میان ضعیفترین کشورهای جهان از نظر کیفیت واقعی قرار گرفته است.
شهروندان به امید شنیده شدن صدایشان، در پلتفرم کارزار «درخواست اتصال مجدد اینترنت برای همه مردم» را امضا میکنند.
انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران در بیانیهای اعلام کرد: «اینترنت آزاد حق همه است و با هر نامی نباید فروخته شود.»
اینترنت اشیا به عنوان یکی از پایههای اصلی دنیای هوشمند امروز، وابستگی شدیدی به اتصال پایدار اینترنت دارد؛ وابستگی که در صورت اختلال، میتواند از کار افتادن گسترده دستگاهها و زیرساختهای حیاتی را به دنبال داشته باشد.
کاربرانی که طی هفتههای گذشته از اینترنت پرو استفاده کردهاند علاوه بر مطرح کردن انتقاداتی در خصوص تعرفه اما و اگرهایی را در خصوص استفاده از این سرویس مطرح کردهاند که کارآیی آن برای کسبوکارها را نیز زیر سوال میبرد؛ اظهارنظرهایی که نشان میدهد اینترنت پرو یک اینترنت آزاد نیست و با محدودیتهایی همراه است.
انجمن تجارت الکترونیک در بیانیهای، قطع گسترده اینترنت و «اینترنت طبقاتی» را محکوم کرد و خواستار برقراری اینترنت آزاد، پرسرعت و بدون تبعیض برای همه مردم ایران شد.
بنابر اعلام نت بلاکس، اکنون شصتویکمین روز خاموشی اینترنت در ایران است و این خاموشی دیجیتال در سطح کشور از ۱۴۴۰ ساعت گذشته است.
اینترنت پرو، کلیدواژه روزهای قطعی اینترنت، دستهبندیهای گوناگونی دارد. شما در کدام یک از این طبقات جا میگیرید؟
باور عمومی بر این بود که پس از وعدههای دولت چهاردهم برای رفع فیلتر، مسیر به سمت اینترنت آزاد و برابر هموار میشود، اما آنچه امروز در حال نهادینه شدن است، دقیقا نقطه مقابل این وعدههاست. مدلی از اینترنت چندسطحی که تحت عناوینی چون «اینترنت پرو»، «اینترنت پایدار کسب و کارها» و «سیمکارت سفید» در حال توزیع است.