اعلام اتحاد علمای شیعه و سنی ایران و عراق مقابل ظالمان جهان

به گزارش خبرگزاری تسنیم، نشست هم‌اندیشی جمعی از علمای اهل تسنن ایران و عراق با سخنان سید عبدالقادر الحسنی الآلوسی، رئیس مجلس جمعیت علمای رباط محمدی عراق و آیت‌الله احمد مبلغی، عضو مجلس خبرگان رهبری و با میزبانی شیخ محمد النوری، امام و خطیب مسجد جامع القدس در بغداد به همت کمیته فرهنگی آموزشی ستاد مرکزی اربعین برگزار شد.

این جلسه هم‌اندیشی که روز گذشته، جمعه دوم مرداد برابر نهم ماه صفر، پس از برگزاری نماز جمعه در مسجد جامع القدس در بغداد برپا شد، بر نقطه کانونی «همبستگی اسلامی با محور اندیشه حسینی در مقابل ظالمان جهان» تأکید داشت.

در این نشست صمیمی سید عبد‌القادر آلوسی، رئیس جمعیت علمای رباط محمدی عراق، ضمن تأکید بر وحدت علمای اسلامی از همه سرزمین‌ها اظهار داشت: بنیان‌های فکری ما و حرکت متفکران و علمای اسلامی، باید بر محور وحدت و همبستگی باشد و این موضوع در شرایط امروز جهان اسلام از هر امری، ضروری‌تر است.

آلوسی تصریح کرد: ما دارای قرآن واحد، پیامبر واحد و قبله واحد هستیم، لذا آنچه باید به عنوان اولویت در دستور کار علمای عراق، ایران، لبنان، مصر و همه کشورها و مذاهب از حنبلی و شافعی و همه اقشار از کرد، ترکمن و دیگران باشد، همبستگی و‌ مقاومت در برابر دشمنان اسلام است.

این عالم اهل سنت افزود: اگر آن همبستگی اسلامی که مورد تأکید قرآن و پیامبر اکرم (ص) بوده، تضعیف شود، قدرت‌های ظالم به تضعیف اندیشه انسان‌ساز اسلام روی آورده و به جوهر ایستادگی در جهان اسلام خدشه وارد خواهد شد و موجب تضعیف امت اسلام خواهد شد.

او تصریح کرد: این مقاومت، همواره در طول تاریخ و در دوره معاصر، بر مدار یک قطب مهمی چرخیده است، رهبران و فرماندهان مقاومت اسلامی از ابومهدی المهندس تا سید حسن نصرالله، از سردار سلیمانی تا قائد شهید، همگی در حرکت‌های خود، بر مدار این قطب محوری حرکت کردند. این کانون و قطب، شخصیت و حرکت امام حسین(ع) بوده که عامل و محور برای همبستگی در اندیشه و عمل علمای اسلامی است.

جمعیت فرهنگی و تبلیغی رباط محمدی، با هدف وحدت و تقریب بین‌ مذاهب اسلامی، در مناطق و استان‌های سنی‌نشین عراق فعالیت دارد.‌

امت واحده، آرمانی انتزاعی یا عملی فراتر از عبادت واحد

در این نشست، آیت الله احمد مبلغی، عضو مجلس خبرگان رهبری، نیز طی سخنانی با اشاره به نکته نهفته در ساختار آیه «إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّهً وَاحِدَهً وَأَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ» گفت: قرآن پیش از آنکه از «ربوبیت واحد» و «عبادت واحد» سخن بگوید، از «امت واحده» سخن می‌گوید. گویی میان این سه حقیقت، پیوندی وجودی برقرار است؛ وحدت امت، بستر ظهور وحدت ربوبی و زمینه تحقق وحدت عبودی است.

مبلغی در ادامه افزود: امت اسلامی در نگاه قرآن، صرفاً یک تصور ذهنی یا یک آرمان انتزاعی نیست؛ بلکه حقیقتی اجتماعی و تاریخی است. همچنین قرآن، وحدت را در سطح پایین‌تر متوقف نمی‌کند. وحدتِ یک طایفه، وحدت یک مذهب، وحدت یک گروه یا یک جریان، هرچند ممکن است در جای خود ارزشمند باشد، اما افق نهایی قرآن نیست. قرآن می‌خواهد وحدت، صفت کل امت باشد؛ نه صفت بخشی از امت در برابر بخش دیگر.

او در ادامه با اشاره به آیه «وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُم» تأکید کرد: نزاع، تنها یک اختلاف ساده نیست. نزاع، نیروی درونی امت را می‌خورد. «ذهاب ریح» یعنی از دست رفتن آن روح، هیبت، توان و قدرتی که یک جامعه را استوار نگه می‌دارد.

مبلغی ادامه داد: امت یا وحدت دارد و در نتیجه صاحب قدرت است، یا در گرداب نزاع گرفتار می‌شود و آرام‌آرام سرمایه وجودی خود را از دست می‌دهد.

عضو مجلس خبرگان رهبری افزود: یکی از بنیادی‌ترین فضیلت‌های اخلاقی برای امت اسلامی، مشخص کردن نسبت امت با ظلم است. امتی که به ظلم حساسیت ندارد، اساس هویت خود را از دست می‌دهد؛ زیرا ظلم، انسان را از جایگاه کرامت و مسئولیت خارج می‌کند.

او تصریح کرد: قرآن نه اجازه ظلم کردن می‌دهد و نه اجازه پذیرش ذلت در برابر ظالم را؛ چنان‌که می فرماید: «وَلَا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذِینَ ظَلَمُوا» اینجا «رکون» یعنی تکیه کردن، متمایل شدن، پذیرفتن موقعیتی که در آن انسان قدرت مقاومت و استقلال خود را از دست می‌دهد. جامعه‌ای که به ظلم خو می‌گیرد، به مرور از درون تهی می‌شود، زیرا دیگر آن انسجام و عزتی که لازمه امت بودن است، در آن باقی نمی‌ماند.

عبور از نزاع فرساینده برای ایستادگی در برابر ظلم آمریکایی و‌ صهیونی

عضو مجلس خبرگان رهبری در بخش پایانی سخنان خود تصریح کرد: امت واحده در منطق قرآن صرفاً یک شعار وحدت‌گرایانه نیست؛ یک پروژه وجودی و تمدنی است.

او خاطرنشان کرد: امت باید خود را بیابد، وحدت خود را بسازد، در برابر ظلم آمریکایی و‌ صهیونیستی بایستد، از نزاع‌های فرساینده عبور کند تا بتواند در پرتو ربوبیت واحد، عبادت واحد را تجربه کند و در جهان به عنوان الگویی از حیات انسانی ظهور یابد. قرآن پیش از آنکه انسان‌ها را به سوی خدا فرا بخواند، آنان را به سوی یکدیگر فرا می‌خواند؛ زیرا راه رسیدن به آسمان، از ساختن زمین مشترک امت آغاز می‌شود.

انتهای پیام/