فینال جام‌جهانی با سیاسی‌ترین بازی تاریخ؛ فلسطین یا رژیم اسرائیل؟

خبرگزاری تسنیم: گروه فرهنگی/ 

ـ رژیم اشغالگر صهیون پس از کشتار و نسل‌کشی بزرگی که در سه سال اخیر در باریکه غزه به راه انداخت، بشدت در میان مردم آزاده جهان به‌ویژه جوانان و دانشگاهیان و اهل علم و تفکر منفور شد و بنیان‌ وجود نامشروعش سست و متزلزل شد.

این نفرت جهانی که به دادگاه لاهه (دیوان دادگستری بین‌المللی) هم کشیده شد، بی‌شک می‌تواند در کنار ایستادگی و مبارزه مردم غزه و فلسطین، به فروپاشی خانه سست و عنکبوتی اسرائیل غاصب منجر شود و شیب این سقوط و فروپاشی را افزایش بدهد.

ـ اما از آنجا که عمر رژیم اشغالگر همچون زالو به وجود برخی حامیان، و حمایت مادی و معنوی و تسلیحاتی آنها وابسته است، ـ کمااینکه تاکنون اینگونه بوده ـ صهیونیسم جهانی به دنبال آن است در شرایط دشوار امروز که چشمان جهان به روی جنایاتش باز شده، به هر دستاویزی برای نجات از نابودی چنگ بیندازد و حامیان جدیدی برای مکیدن اعتبار آنها به نفع خود پیدا کند. و در این میان چه دستاویزی بهتر از میدان جذاب و پرهیاهو و پرطرفدار فوتبال و چه منبع تغذیه و حامی جدیدی مناسبت‌تر از دولت و حکومتی مثل دولت جدید آرژانتین، که خوی جنایتکارانه و اعمال سبوعانه رژیم اشغالگر را تایید و تمجید کرده و به رسمیت شناخته و زیر پیمان  تجاوزکارانه‌ای چون پیمان ابراهیم را‌ مهر و امضا بزند…

ـ این همه دلیلی است که باعث شده در یک هفته اخیر، روسای رژیم اشغالگر از نتانیاهو گرفته تا اسموتریچ و بن‌گویر، چون زالوی خونخوار و منفعت‌طلب، پشت تیم ملی فوتبال آرژانتین درآمده و در رسانه‌های مجازی و غیرمجازی حمایت خود را از تیم  ملی آرژانتین که به فینال رسیده، ‌اعلام کرده، و چپ و راست با رئیس‌جمهور و سفیر آرژانتین در سرزمین‌های اشغالی و لباس بازیکنان تیم ملی فوتبال این کشور، عکس و فیلم یادگاری بگیرند و لبخند بزنند.

ـ واقعیت تلخ دیگر اینکه، جام جهانی باوجود ادعای روسای فعلی و سابق آن مبنی بر غیرسیاسی بودن و تمرکز بر اهداف صلح و دوستی میان کشورها و فرهنگ‌ها و نژادهای مختلف، در طول عمر حدودا صد ساله خود، سرشار از متن و فرامتن‌ها و حواشی سیاسی بوده و هست، مثل همین جام جهانی اخیر که در امریکا در حال برگزاری است و با عملکردهای خودسرانه مقامات امریکا علیه کشورها و تیم‌های ره یافته به جام، جامه‌ای کاملا سیاسی بر تن کرده است. 

گذشته از سیاسی بودن کلیت جام جهانی، ‌برخی بازی‌ها نیز به دلیل تاریخچه کشورهای رو در رو در میدان، از حواشی سیاسی برخوردار بوده است.مثل بازی آرژانتین و انگلستان در مرحله نیمه‌نهایی که چند شب پیش با پیروزی آرژانتین به پایان رسید و به دنبال آن فضای مجازی پر شد از محتواهایی نظیر اینکه 20 سال پیش دست خدا و امسال پای خدا آرژانتین را به پیروزی رساند.دخالت دادن آشکار خدا به عنوان یک حامی بزرگ برای آرژانتینی‌ها، به نوعی اشاره دارد به مظلومیت آنها در مقابل استعمار انگلستان، که در جنگ فاکلند در سال 1982 جزایر فالکلند یا مالویناس را از چنگ آرژانتین درآورد. بازیکنان تیم ملی آرژانتین در جام جهانی 1986 نیز در حالی مقابل تیم انگلستان حاضر شدند که کینه آن جنگ روی دلهایشان سنگینی می‌کرد،‌ و شاید همان سنگینی، قوتی شد در پاها و اراده‌شان تا نتیجه بازی را 2 بر 1 به نفع خود به پایان برسانند. 

ـ درنهایت اینکه، باوجود جام جهانی بشدت سیاسی 2026 و بازی های سیاست زده و پرتنشی چون بازی انگلستان و آرژانتین، شاید بتوان بازی امشب فینال جام جهانی بین اسپانیا و آرژانتین را سیاسی‌ترین بازی طول تاریخ جام جهانی عنوان کرد. 

بازی میان دو کشوری که ظاهرا در دو جبهه کاملا مخالف ایستاده‌اند. به این معنا که اگر جهان را به دو جبهه تقسیم کنیم؛ جبهه‌ای موافق و حامی فلسطین و جبهه‌ای موافق و همسو با رژیم اشغالگر صهیونیستی، می‌توان گفت که اسپانیا در جبهه موافق فلسطین و آرژانتین در جبهه مخالف ایستاده است.

این را نه ما، که شواهد و ظواهر و وقایع رخ داده می‌گویند؛ مثل آنچه از اسپانیا شاهدش بوده‌ایم و مردم و نمایندگان و روسای آن کشور به ویژه پدرو سانچز؛ نخست‌وزیرش در طول سال‌های اخیر بشدت حامی فلسطین و غزه بوده‌اند و جنایات رژیم اشغالگر را محکوم و ارسال اسلحه از آسمان و بنادر خود به آن را ممنوع کرده‌اند. یا آنجا که لامین یامال؛ بازیکن جوان و محبوب اسپانیایی در جشن و رژه قهرمانی تیمش پرچم فلسطین را در دست گرفت و جلوی چشم جهان به اهتزاز درآورد و با این کار عملا به تمام طرفدارانش در جهان گوشزد کرد که همچون دیگر مردم اسپانیا حامی مردم غزه و فلسطین و مخالف نسل‌کشی در سرزمین‌های اشغالی است.

درمقابل در آرژانتین هم شواهد گویای همراهی این کشور با رژیم اشغالگر و ایستادن آن در جبهه مخالف فلسطین و حامیان فلسطین است. از دیدار لیونل مسی؛ کاپیتان تیم آرژانتین با دونالد ترامپ در کاخ سفید در زمستان سال گذشته و ششمین روز از جنگ ایران و امریکا گرفته ( که گفته می‌شود سخنان ترامپ علیه ایران با تشویق مسی همراه بوده)، تا حمایت آشکار خاویر میلی؛ رئیس‌جمهور آرژانتین از رژیم اشغالگر و جنایات بی‌حد و اندازه‌اش؛ حمایت از نسل‌کشی در غزه، حمایت از جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران، تصمیم برای انتقال سفارت آرژانتین به قدس اشغالی و …  و در این میان دل و قلوه‌های بسیاری که میان نتانیاهو و خاویر ملی رد و بدل شده و می‌شود و هریک دیگری را دوست جانی خود خطاب می‌کند.

چسبیدن روسای رژیم اشغالگر به تیم ملی آرژانتین حتی باعث شده ساکنان صهیونی سرزمین‌های اشغالی در طول بازی‌های آرژانتین مقابل حریفانش، لباس سفیدآبی تیم فوتبال آرژانتین را بر تن کرده و هواداری خود را به آن نشان بدهند.

ـ بنابر شواهد مذکور و به ظاهر، جبهه میان حق و باطل کاملا عیان و روشن است و می‌توان تیم ملی اسپانیا را حامی مسلمانان و فلسطین و تیم ملی آرژانتین را حامی رژیم اشغالکر دانست.

با این حساب امشب  و در حساس‌ترین و سیاسی‌ترین شب جام جهانی و فینال باشکوه آن، مردم جهان به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ طرفداران فلسطین و طرفداران اشغالگران نسل‌کش و کودک‌خوار و کودک‌کش.

ـ اما این تمام واقعیت نیست و شاید آن چیزی است که رسانه‌ها تلاش کردند نشان‌مان بدهند. اینکه دنیا دو قطب شده؛ قطبی در جبهه فلسطین و قطبی در جبهه اشغالگران صهیون. اینکه همان اندازه که فلسطینیان در جهان طرفدار دارند، یهودیان صهیونِ اشغالگر هم پرطرفدارند، و اینکه دو جبهه برابر در مقابل هم ایستاده‌اند و خدا می‌داند کدام حق و کدام باطل است، و یا اینکه پیروزی احتمالی تیم آرژانتین، یعنی پیروزی جبهه اشغالگران و طیف گسترده آنها در جهان!!!

پس واقعیت چیست؟!…  

واقعیت اتفاقا همانی است که رسانه‌های جهان بشدت سعی در سانسور آن را دارند، اما گهگاهی از دستشان در می‌رود؛ مثل آن ویدئو که یک زن و شوهر فوتبال‌دوست آرژانتینی چند روز پیش در فضای خارج از ورزشگاه و پس از پیروزی آرژانتین بر انگلیس، از خود در فضای مجازی منتشر کردند و گفتند: «حرف رئیس‌جمهور ما را باور نکنید. هیچ آرژانتینی واقعی وجود ندارد که از اسرائیل حمایت کند… زنده باد فلسطین زنده باد فلسطین…».

و این همان واقعیت پنهان مانده در زیر سایه و سیطره رسانه‌های صهیونیستی حاکم بر جهان است؛ اینکه هیچ آزاده‌ای در جهان چه اسپانیایی و چه آرژانتینی موافق نسل‌کشی و جنایات و تجاوزات رژیم اشغالگر صهیون در فلسطین و لبنان و … نیست.

انتهای پیام/