۴4 روز از قطع اینترنت در ایران می‌گذرد. حالا دیگر قطع اینترنت به اعدادی تبدیل شده‌اند که کش می‌آیند و فقط به شماره‌های‌شان اضافه می‌شود.

در نشست مشترک معاونان وزارت ارتباطات و مرکز ملی فضای مجازی با فعالان اقتصاد دیجیتال، تداوم محدودیت اینترنت به‌عنوان تهدیدی جدی برای فعالیت کسب‌وکارهای حوزه اقتصاد دیجیتال مورد تأکید قرار گرفت و حاضران با هشدار نسبت به پیامدهای این وضعیت، خواستار اقدام فوری برای جلوگیری از فروپاشی این بخش از اقتصاد شدند.

یک‌ماه‌ونیم پس از خاموشی کامل اینترنت در ایران، شبکه‌ جهانی که پیکر بی‌جانش روی دستمان مانده بود حالا علائم خفیف حیاتی از خود نشان داده است. مثلا داده‌های کلادفلر از افزایش ترافیک روی شبکه در شامگاه دیشب (۲۳ فروردین) خبر می‌دهد. افزایشی که البته مقطعی بوده و پس از آن مجددا ترافیک کاهش پیدا کرده است.

اواخر سال ۱۴۰۴ و فروردین ۱۴۰۵، اکوسیستم کسب‌وکارهای مجازی که معیشت مستقیم و غیرمستقیم میلیون‌ها ایرانی را تأمین می‌کرد، با پدیده‌ای موسوم به «خاموشی مطلق» روبرو شد که رکورد طولانی‌ترین قطعی سراسری اینترنت در جهان را با عبور از مرز هزار ساعت به نام ایران ثبت کرد.

به گفته رئیس کمیسیون دانش‌بنیان خسارت هر روز قطعی اینترنت روزانه حدود ۸۰ میلیون دلار به صورت مستقیم و غیر مستقیم  است.

داده‌های پلتفرم تحلیلی رادار کلودفلر نشان می‌دهد ترافیک اینترنت بین‌الملل ایران در بازه زمانی ۴۸ ساعت گذشته نسبت به کف قبلی یک درصدی افزایش جزئی داشته، اما همچنان در سطحی بسیار پایین (حدود ۲ تا ۳ درصد) و دور از وضعیت عادی باقی مانده است.

به گفته منابع آگاه، آمازون در حال مذاکرات پیشرفته برای خرید اپراتور ماهواره‌ای گلوبال‌استار است تا با این توافق، ساخت عملیات ماهواره‌ای خود را تقویت کند.

کارشناس امنیت شبکه در گفت‌وگو با خبرآنلاین می‌گوید قطع اینترنت آنقدر ناراحت‌کننده است که نمی‌توان گفت باید در مورد کدام پیامد آن صحبت کرد؛ اما امنیت مهم است و اگر افراد عادی هم مورد سوء استفاده قرار بگیرند مجموع اطلاعات در کنار هم می‌توانند ارزش یا خطرامنیتی بالایی داشته باشند.

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در جلسه شورای معاونین خود و در حضور رئیس جمهور گفت: اینترنت طبقاتی یا لیست سفید موضوعیتی ندارد و دسترسی با کیفیت به شبکه اینترنت جهانی، حق همه مردم است.

این روزها، در این دنیای پُر از هیاهو که اینترنت بیش از 1000 ساعت است که به روی ایرانیان قطع شده، درخت جیمیل بسیاری از شهروندان دیگر قادر به جذب باران ایمیل‌ها نیست. و ما همچون کشاورزانی که زمین خود را فراموش کرده‌اند، در این بیابان دیجیتال با دست‌های پر از آرزو، در جست‌وجوی ارتباطات جدید می‌گردیم، اما دریغ از قطره‌ای که از آسمان بی‌خبر به زمین برسد.