تالار وحدت متعلق به کیست؛ جامعه هنر یا صاحبان سرمایه!
نگاه مالی و اقتصادی حاکم بر تالار وحدت داد بسیاری از اهالی هنر را در آورده است.
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، بزرگان هنر روی تالار وحدت تعصب دارند و معتقدند که برای رفتن روی صحنهی تالار وحدت، باید سالهای سال کار کرده باشی و خاک صحنه خورده باشی. آنها معتقدند که این تالار در ترازی جهانی قرار دارد و هر اثر هنریِ نازلی نباید امکان رفتن روی صحنهی تالار وحدت را داشته باشد.
اما واقعیت چیز دیگری است. در سالهای گذشته گاهی شاهدِ نازلترین اجراها روی صحنهی تالار وحدت بودهایم. گروههای درجهی چندم در تالار وحدت مشغول اجرا بودهاند و هنرمندانی با چند دهه سابقهی هنری، در حسرتِ یک سانس داشتنِ تالار وحدت!
تالار وحدت از جمله سالنهایی است که شما هر زمان بخواهید برای داشتنِ یک سانس اجرا در این سالن اقدام کنید، با این جمله مواجه خواهید شد که؛ «تالار تا آخر سال برنامههاش پُر شده!»
مشاهداتِ برخی از تهیه کنندگان نشان میدهد که برخی از موسسات فرهنگی گویا روابط بسیار قدرتمندی در پشت پردههای تالار وحدت دارند و در طول سال امکان برگزاریِ چندین اجرا در این تالار را دارند!
و این در حالی است که هنرمندانی با داشتن درجه یک هنری باید دنبال وقتی خالی یا اجرایی کنسل شده بگردند تا شاید شانس یک اجرا در سال را در تالار وحدت داشته باشند!
در این میان برخی از تئاترهای پرهزینه معلوم نیست با کدام ساز و کار و با کدام پشتوانه هنری به یک باره به تالار وحدت میرسند! نمونهاش اجرای یک نمایش با کارگردانی تازهکار است…
تازهترین ماجرای تالار وحدت / داد کانون کارگردانان خانه تئاتر درآمد
اجرای یک کارگردان کار اولی در تالار وحدت، موجب واکنش کانون کارگردانان خانه تئاتر شده است. این کانون با صدور بیانیهای خواستار شفافسازی شیوه سنجش انتخاب آثار نمایشی برای اجرا در این مجموعه شد.
در متن این بیانیه آمده است:
«تالار وحدت بخشی از تاریخ تئاتر ایران است؛ صحنهای که اعتبار خود را از حضور و آفرینش نسلهای گوناگون و نخبهی هنرمندان صحنه به دست آورده است.
کانون کارگردانان خانه تئاتر، نسبت به روند انتخاب و پذیرش آثار برای اجرا در تالار وحدت و اتفاقی که به تازگی در این تالار رخ داده است، اعتراض جدی خود را اعلام میکند.
چرا میخواهید تالار وحدت را به تئاترِ پولمحور بسپارید!؟ خواسته ما نه مخالفت با حضور کارگردانان جوان است و نه مخالفت با تولید آثار پرهزینه و سرمایهگذاری بخش خصوصی. مساله این است که سرمایه و ثروت، جایگزین اندیشه محوری، تفکر هنری، خلاقیت، سابقه حرفهای و معیارهای روشن انتخاب اثر شود.
معیارهای انتخاب اثر برای این تالار فاخر تئاتر کشور کداماند؟ آیا معیار، کیفیت اثر و عیار هنری گروه است؟ آیا سابقه و کارنامه حرفهای کارگردان مورد توجه قرار میگیرد؟ آیا شأن و جایگاه تالار وحدت و آثاری که در این تالار به صحنه میروند، در تصمیمگیریها لحاظ میشود؟ یا از این پس، هرکس بتواند سرمایه بیشتری از بیرون از ساختار رسمی تئاتر وارد چرخه اجرا کند، شانس بیشتری برای در اختیار گرفتن این صحنه خواهد داشت؟
جامعه تئاتر نمیتواند نسبت به این تناقض و این کجسلیقهگی بیتفاوت باشد که کارگردانانی با سالها سابقه فعالیت حرفهای، تولید آثار متعدد و حضور مؤثر در مهمترین رویدادهای تئاتری کشور، برای رسیدن به تالار وحدت با محدودیت و ممانعت مواجه شوند، اما اثری با کارگردانی کم یا بدون سابقه تئاتری، به پشتوانه توان و آوردهی مالی گزاف، امکان اجرای طولانیمدت در این تالار را پیدا کند. مساله دیگر این ست که چنین اجراهایی چه با قیمت بلیت خواهند کرد؟ آیا افزایش اجتنابناپذیر و فاحش قیمت بلیت برای چنین اجراهایی در یک تالار دولتی راه نفس هنرمندانی که ناگزیر از اجرا در تالار دولتی را دارند نخواهد بست؟ یک نمونهی دیگرتناقض در معیارها است،
در سینما ورود سرمایه و مجوز کارگردانی بدون طی کردن ضوابط و قانونهای خاص ناممکن است اما در تئاتر هیچ رویه و قانونی برای ورود یک کارگردان اولی در مهمترین تالار کشور وجود ندارد؟ دلیل این تناقض و سیاست یک بام و دو هوا چیست؟ این اعتراض به یک تصمیم است با بیم آن که به رویه تبدیل شود؛ فرایندی که اگر تثبیت شود، در آیندهای نزدیک میتواند به همه جامعه تئاتر این پیام را بدهد که اگر سرمایه دارید، میتوانید از صف حرفهایها عبور کنید. بدیهی است خواسته ما نه سیاسی است، نه شخصی و نه جناحی. مطالبهی ما ضرورت رعایت عدالت حرفهای است.
کانون کارگردانان خانه تئاتر به عنوان متولی کارگردانی تئاتر در ایران، انتظار دارد اگر شورای هنری تالار وحدت معیارهای مشخصی برای انتخاب آثار دارد، این معیارها بهصورت شفاف اعلام عمومی شود. متولیان تئاتر کشور باید به صراحت، شفاف و واضح و روشن اعلام کنند که از این پس تالار وحدت و یا دیگر تالارهای شاخص دولتی متعلق به چه کسانی است، جامعه تئاتر یا صاحبان سرمایه. انتخاب یک اثر برای تالار وحدت، انتخاب درباره بخشی از پیشخوانِ رسمی تئاتر ایران است.
باشد که تالار فاخر خیابان شهریار تهران بالنده بماند و باشد که این مطالبه، اعتراض و هشدار بیپاسخ نماند.»
ساختار مدیریتی در بنیاد رودکی
تالار وحدت از زیرمجموعههای بنیاد رودکی است. بنیادی که هیات امنا و هیات مدیره دارد. در اینجا نگاهی به سیستم مدیریتیِ این بنیاد خواهیم داشت:
هیأت امنای بنیاد رودکی متشکّل از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (رئیس هیأت امنا)، معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (دبیر هیأت امنا) و همچنین دو نفر از صاحب نظران در امور فرهنگی هنری است که به انتخاب و حکم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مدت دو سال منصوب میشوند و انتخاب مجدد آنها بلامانع است.
وظیفه هیأت امنای بنیاد رودکی مبتنی بر تدوین راهبردها، سیاست و خط مشی، نظارت عالی بر فعالیتهای استخدامی، تصویب برنامه و بودجه سالانه، بررسی و تصویب گزارش عملکرد و صورتهای مالی سالانه، تعیین عزل اعضای هیأت مدیره به پیشنهاد رئیس هیأت امنا و تعیین حقوق و مزایای اعضای هیأت مدیره، مدیر عامل بازرس قانونی است.
سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی رئیس هیأت امناء، سید حمید پورمحمدی رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور عضو هیأت امناء، مهدی شفیعی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دبیر هیأت امناء، لادن حیدری عضو هیأت امناء، علی غیاثی ندوشن عضو هیأت امناء.
هیأت مدیره بنیاد رودکی از سه عضو تشکیل میشود که با پیشنهاد رئیس هیأت امنا و تصویب هیأت امنا برای مدت دو سال انتخاب میشوند.
وظایف هیأت مدیره در اساسنامه بنیاد شامل حفظ مصالح و منافع بنیاد، بررسی و تشکیلات و نمودارهای سازمانی و آییننامههای مالی و معاملاتی و اداری و برنامههای جذب نیروی انسانی و پیشنهاد آن به هیأت امنا، بررسی، پیشنهاد و تصویب انعقاد هرگونه قرارداد در حدود اعتبارات و وظایف پیش بینی شده، بررسی و تأیید گزارشهای مالی، حساب و صورتهای مالی سالانه جهت طرح در هیأت امنا، افتتاح حساب در بانکها و مؤسسات اعتباری به نام بنیاد، بررسی و تصویب اخذ تسهیلات و انواع مشارکتها به پیشنهاد مدیرعامل و ارائه صورتهای مالی سالانه بنیاد به هیأت امنا است.
دیگر اعضای ایننهاد نیز از اینقرارند: قاسم خورشیدی رئیس هیات مدیره، سیدحسین سیدزاده عضو هیات مدیره، احمدحسین فتایی عضو هیات مدیره.
انتهای پیام/





























دیدگاهتان را بنویسید