ای به فدای دستی که مشت شدن بر خصم دیرین را یادمان داد
معصومه سپهری نویسنده از حال و هوای خود در آستانه آیین وداع و تشییع رهبر شهید انقلاب نوشت.
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، معصومه سپهری نویسنده آثاری چون «مرد ابدی» و «لشگر خوبان» در یادداشتی در آستانه آیین وداع و تشییع رهبر شهید انقلاب نوشت: «از میان خیل عاشقانت، برخی برایت نوحهای میخوانند، برخی شعرهایی که برایت سرودهاند، میخوانند و میگریند و میگریانند. برخی به یاد روضههایی که دربارهات مجسم شد شیون میکنند…
اما برخی، مثل من نمیدانند چه کار کنند. نمیدانند چطور باید از آن امنیت و آگاهی و رافت که در دیدارتان بود و کمی، خیلی کم درکش کردند، بگویند تا بقیه هم بفمند چه خاکی بر سرمان شد….به ما که اندکی درکتان کردیم میگویند از شما بگوییم. من شعر بلد نیستم. از خیالپردازی، دل خوش ندارم.اما چه کنم در هروله بیتابیام بین کلمات… ای به فدای دست جانبازتان ای رهبرم ای رهبرم، ای به فدای دست سالمی که عمری کلمه و قنوت و صلابت یادمان داد، به ما بخشیدن را یاد داد، دانه دانه تسبیح عشق گفتن را نشان داد و در دم آخر، مشت شدن بر خصم دیرین دون…
ای به فدای صدای زلال قرآنتان و تکرار ذکر رکوع و سجودتان…ای به فدای آرامش و صلابتی که در آخرین دیدارتان به جان ما ریختید.
ای رهبر شهیدم، ای رهبر شهیدم، بعد از شما، بعد از جنگی که خوبان و مظلومان ما را گرفت… بیتابی این کلمههای شهیدگو را کجا درمان کنیم؟
ای رهبر شهیدم، ای رهبر شهیدم، فدای آن زخمهایت که دیگر مداوا نخواست… آه یا صاحب الزمان آجرک الله …»
انتهای پیام/



































دیدگاهتان را بنویسید