×
×
آخرین اخبار تاپ علم
  • ما کجا؟ مدحت علی‌اکبر؟!

  • کد نوشته: 61925
  • ۰۲ تیر ۱۴۰۵
  • 5 بازدید
  • ۰
  • علی مقدم همزمان با شب حضرت علی‌اکبر(ع)، تازه‌ترین شعر خود را به ساحت ایشان تقدیم کرد.

    ما کجا؟ مدحت علی‌اکبر؟!
    فرهنگی

    به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، جمعی از شاعران کشور به سنت هر ساله، همزمان با برافراشته شدن بیرق عزای حسینی و ایام سوگواری بر سرور و سالار شهیدان، با انتشار تازه‌ترین آثار، ارادت خود را به اباعبدالله الحسین(ع) نشان دادند. 

    اگرمردم کوفه به گونه‌ای دیگر رفتار می‌کردند، چه می‌شد؟

    حجت‌الاسلام والمسلمین علی مقدم همزمان با هشتمین شب از ماه محرم که به نام حضرت علی‌اکبر(ع) شناخته می‌شود، تازه‌ترین سروده خود را به این شهید والامقام دشت کربلا تقدیم کرد. سروده او را می‌توانید در ادامه بخوانید: 

    اسم را بنگر و مسما را

    حضرت شاهزاده والا را 

    ما کجا؟! مدحت علی اکبر؟!

    نتوان صید کرد عنقا را 

    خَلق و خُلقش چنان رسول الله 

    جمع کرده است لفظ و معنا را 

    بس که ممسوس در خداوند است

    آینه گشته حق تعالی را 

    نوری از او به طور سینا خورد

    جلوه‌اش برد هوش موسی را 

    انبیا بهره برده از نَفَسش

    دمِ او داده جان مسیحا را 

    در سرش بود تا فدا بشود

    با پدر گفت این تقاضا را 

    اذن‌ میدان‌ گرفت و رفت علی

    سوی میدان گذاشت تا پا را 

    نا امیدانه او نگاهش کرد

    بست گریه ره تماشا را 

    یا رب از تیر چشم‌های حسود

    حفظ کن این جوان زیبا را 

    یا رب از تیغ دشمان عنود

    دور کن دست و قدّ و بالا را 

    نوه حیدر است و یادآورد

    رزم او رزم‌های مولا را 

    هر طرف رفت او عقب می‌راند

    با نگاهش سپاه اعدا را 

    چشم‌هایش به یاد می‌آورد

    گوییا خطبه‌های غرّا را 

    مدتی جنگ‌ کرد و باز آمد

    کیست تا حل کند معمّا را 

    تشنگی را بهانه کرد علی

    تا ببوسد دوباره بابا را 

    بوسه‌ای زد به کام خشک‌حسین

    که در آن بوسه دید دریا را 

    رفت میدان و دور‌اش کردند

    دشمنان آن سوار تنها را 

    نانجیبی به فرق اکبر زد

    تیغ و شمشیر بی‌محابا را 

    نیزه‌ای خورد تا به پهلویش

    یاد آورد داغ زهرا را 

    آنقدر تیغ خورد بر بدنش

    قطّعوا آن‌ جوان رعنا را 

    پدرش تا رسید خورد زمین

    بر زمین می کشید او پا را 

    دل اهل حرم به تو خوش بود

    چه کند عمه بی تو فردا را؟

    با عبا هم نشد که جمع‌ کنم

    بدنِ گشته اربا اربا را

    العفا بعدک علی الدنیا

    خاک بر سر کنند دنیا را

    انتهای پیام/

     

    مقالات مشابه آموزشی در تاپ علم

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *