«مدلی بیش از حد قوی برای عموم»؛ نگاهی به راهبرد آنتروپیک برای جلب نظر مردم

استارتاپ هوش مصنوعی آنتروپیک چند روز پیش گفت مدلی چنان قدرتمند ساخته است که احساس مسئولیت به آن‌ها اجازه نمی‌دهد آن را برای عموم منتشر کنند. اما منتقدان باور دارند این ادعا شگردی از سوی آنتروپیک برای جذب سرمایه‌گذاری‌های جدید بوده است.

«اسکات بسنت»، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا، مدیران بانک‌های بزرگ را فراخواند تا درباره مدل قدرتمند آنتروپیک با نام Mythos گفتگو کنند. «دنی کروگر»، نماینده پارلمان بریتانیا، در نامه‌ای خطاب به دولت نوشت: «با شرکت هوش مصنوعی آنتروپیک که مدل پیشگام و جدید آن‌ها با نام Claude Mythos می‌تواند ریسک‌های سایبری فاجعه‌باری برای بریتانیا داشته باشد، وارد تعامل شوید.»

برخی افراد دیگر که تردیدهای بیشتری داشتند، ازجمله «گری مارکوس»، منتقد معروف هوش مصنوعی، گفت: «داریو [آمودی] مهارت‌های فنی بیشتری نسبت به سم [آلتمن] دارد، اما به‌نظر می‌رسد که از همان مکتب اغراق و جوسازی فارغ‌التحصیل شده است.»

هنوز حتی دقیقاً مشخص نیست که آنتروپیک واقعاً چنین مدلی ساخته یا نه. اما آنچه عیان به‌نظر می‌رسد این است که این استارتاپ هوش مصنوعی که به «مسئولیت‌پذیری» شناخته می‌شود، در بازاریابی عالی عمل می‌کند.

آنتروپیک در ماه‌های اخیر شاهد انتشار یک گزارش ۱۰ هزار کلمه‌ای در نیویورکر، دو مقاله در وال استریت ژورنال و حضور روی جلد مجله تایم بوده است. آمودی و «جک کلارک»، هم‌بنیان‌گذار آنتروپیک، در ماه فوریه در دو پادکست مجزا از نیویورک تایمز حاضر شدند و درباره این موضوع حرف زدند که آیا ماشین‌ها به خودآگاهی رسیده‌اند و می‌توانند به‌زودی اقتصاد را متحول کنند یا خیر.

فیلسوف شرکت آنتروپیک در گفتگو با وال استریت ژورنال درباره این صحبت کرد که کلود به‌عنوان یک محصول تجاری که برای تبادل رمزارز و حتی شناسایی اهداف موشکی استفاده می‌شود، دارای حس خودآگاهی است یا خیر.

روایت داستان آنتروپیک اهمیت دارد

همه این اتفاقات در شرایطی افتاده که آنتروپیک و وزارت دفاع آمریکا بر سر استفاده نظامی از هوش مصنوعی درگیر شده‌اند. «دنیل گیگلیری» (Danielle Ghiglieri)، مدیر رسانه‌ای این استارتاپ درباره دستاوردها نوشته بود: «بی‌نهایت مفتخرم که در آنتروپیک کار می‌کنم.»

گیگلیری می‌گوید تماشای مستند ۶۰ دقیقه CBS درباره آمودی یکی از لحظات مهم در تبیین دورنمای آنتروپیک بود: «چیزی که این مستند را معنادار کرد نه فقط خود پلتفرم بلکه داستانی بود که می‌خواستیم روایت کنیم.»

گیگلیری درباره گزارش مفصل نیویورکر که توسط خبرنگار معروف، «گیدئون لوئیس-کراوس»، تهیه شده بود، نوشت: «دروغ بود اگر می‌گفتم بابت اولین ملاقات حضوری با گیدئون استرس ندارم…کار کردن با کسی در حدواندازه گیدئون به‌معنای این است که برای گردآوری ایده‌هایی که هنوز شکل نگرفته‌اند، تحت فشار قرار می‌گیرید و باید با این حس کنار بیایید.»

سایر مدیران روابط عمومی حوزه فناوری نیز از این رویکرد الگوبرداری کردند. یکی از آن‌ها می‌گوید: «آنتروپیک به‌وضوح در لحظه مهمی قرار دارد اما همه شرکت‌هایی که مشغول ساخت فناوری برای تغییر جهان هستند، باید به‌طور برابر زیر ذره‌بین قرار بگیرند. آن‌ها هفته گذشته تصادفاً کد منبع خود را لو دادند، سپس این هفته با یک مدل قدرتمند و جدید که فقط در اختیار خودشان قرار دارد، مدعی شدند که خود را در قبال تهدیدات سایبری مسئول می‌دانند.»

آنتروپیک تصادفاً در ابتدای ماه آوریل بخشی از کد منبع داخلی Claude را منتشر کرد. اما اعلام شد که اطلاعات حساس مشتریان فاش نشده است. همه این چیزها درباره مدل قدرتمند Mythos به ما چه می‌گوید؟

دکتر «هایدی خلاف»، دانشمند ارشد هوش مصنوعی در مؤسسه AI Now می‌گوید با توجه به اینکه ظرفیت مدل اعلام نشده است، انتشار محتوای بازاریابی همراه با عبارات مبهم این سؤال را به‌وجود می‌آورد که شاید آنتروپیک به‌دنبال جذب سرمایه بدون سخت‌گیری‌های همیشگی است.

«جیمیسون اورایلی»، متخصص حملات سایبری، می‌گوید: «Mythos پیشرفتی واقعی است و آنتروپیک به‌درستی آن را جدی گرفته است.» اما او یادآور می‌شود که برخی از ادعاهای آنتروپیک ازجمله اینکه هزاران «آسیب‌پذیری روز صفر» را در سیستم‌عامل‌های بزرگ کشف کرده، در عرصه ملاحظات واقعی در جهان امنیت سایبری چندان جدی نیستند.

اورایلی می‌گوید: «ما بیش از ۱۰ سال زمان صرف دسترسی به صدها سازمان – شامل بانک‌ها، دولت‌ها، زیرساخت‌های حیاتی و شرکت‌های جهانی – کردیم. در این ۱۰ سال، در خلال صدها تعامل، شمار دفعاتی که برای دستیابی به هدف نیازمند آسیب‌پذیری‌های روز صفر بودیم، به‌شدت کم بود.»

دلایل دیگری هم ممکن است در تصمیم آنتروپیک برای عدم انتشار Mythos نقش داشته باشد. این شرکت منابع محدودی دارد و به‌نظر می‌رسد که برای ارائه ظرفیت محاسباتی کافی به همه مشترکان مدل‌هایش دچار مشکل است. ازاین‌رو، آنتروپیک برای استفاده از مدل کلود محدودیت مصرف گذاشته است. در نتیجه، شاید منابع کافی برای عرضه Mythos وجود نداشته باشد.

از سوی دیگر، آنتروپیک هم مثل OpenAI در رقابت برای جذب میلیاردها دلار سرمایه و مخاطب قرار دارد. اکثر مخاطبان از چت‌بات‌ها به‌عنوان دوست، شریک عاطفی یا دستیار شخصی استفاده می‌کنند. اما تفاوت این محصولات اندک است و به مؤلفه‌هایی انتزاعی نظیر داشتن حس خودآگاهی یا روح برمی‌گردد. بنابراین شرکت‌ها سعی دارند دل و قلب مخاطبان را به‌دست آورند.

هایدی خلاف می‌گوید: «معرفی Mythos گامی راهبردی برای نمایش این مسئله است که آنتروپیک دنبال تجارت است.» محدودیت‌های این استارتاپ در عرضه مدل‌ها باعث شده متخصصان نتوانند ادعاهای شرکت را ارزیابی کنند.

خلاف تصریح می‌کند که شاید آنتروپیک به‌دنبال سیاست OpenAI باشد: اینکه پیش از اولویت‌دادن به سود، از روابط عمومی به‌عنوان ابزاری برای جلب نظر مردم استفاده کند: «وجهه عمومی آنتروپیک توانسته به شکلی بهتر از رقبا این سوئیچ را مخفی کند.»