«نگاشتن در آغوش اجساد»؛ صدایی که غزه را زیر آوارها زنده نگاه می‌دارد

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، کتاب «نگاشتن در آغوش اجساد؛ بوسه‌ای بر پیشانی غزه»، اثر عیسی قراقع، از جمله‌ تازه‌های نشر امیرکبیر در حوزه ادبیات مقاومت و فلسطین است. طباق فلسطین این کتاب را پیش از این در 219 صفحه‌ به‌عنوان بخشی از پروژه‌ «یادداشت‌های غزه» است که انتشارات طباق آن را در مجموعه‌ای با هدف مستندسازی «جنگ نسل‌کشی» که اشغالگران در نوار غزه به راه انداخته‌اند و ملت فلسطین با آن دست‌به‌گریبان است، آغاز می‌کند. 

مراد السودانی، شاعر و دبیرکل اتحادیه نویسندگان فلسطین، در مقدمه‌ای که نسخه اصلی بر این کتاب نوشته، آورده است: «این کتاب سرگذشت غزه و دردها و فجایع آن است؛ داستان‌هایی که از درد می‌چکد و خاموش نمی‌شود. کتاب با این کار، در شناسنامه فلسطین که مرکب از قهرمانی‌ها و فداکاری‌هاست، جایگاه استقامت این خطه و سنگینی این فاجعه را به ثبت می‌رساند.

او تاکید کرده این کتاب شایسته‌ای است که عیسی قراقع در آن تلاش می‌کند با «حق و حقیقت» این فلسطین و حماسه‌ ماندگارش را تا زمان پیروزی، به جهان نشان دهد و تلنگر بزند.

این کتاب شامل 37 روایت است که قراقع در آنها آنچه را که مستقیماً در جریان جنگ رخ داده و حوادثی که در زندان‌ها، خیابان‌ها، خانه‌ها و عرصه سیاست همراه با آن بوده، مستند کرده است.

قراقع که وزیر سابق امور اسرا و رئیس سابق کتابخانه ملی فلسطین است، تلاش دارد کتاب صرفاً یک گزارش جنگی درباره فلسطین نباشد، بلکه می‌ک شد آنچه را که در غزه رخ داده، از زاویه انسان‌هایی روایت کند که شاهد ماجرا بوده و خود در زمان فاجعه قرار داشتند. به همین دلیل، کتاب میان گزارش، یادداشت، ادبیات مقاومت و روایت مستند حرکت می‌کند.کتاب از مجموعه‌ای از متن‌ها و مقاله‌های کوتاه تشکیل شده است که به وقایع جنگ غزه، زندگی مردم، مرگ، ویرانی، اسارت، زندان، آوارگی و مقاومت می‌پردازند.

قراقع در گفت‌وگو با رسانه‌ها پیش از این تاکید کرده بود که نوشتن در خلال جنگ و از شهدا، صرفاً یک عمل ادبی یا ثبت وقایع نیست؛ بلکه نوعی مقاومت وجودی و برخاستن از مرگ است. او معتقد است که نوشتن اجازه نمی‌دهد صدای قربانیان، تاریخ و روایت انسانی مردم غزه زیر آوار و بمباران دفن و محو شود.

او بیان می‌کند که کسی که قلم به دست دارد و می‌نویسد، شکست نمی‌خورد؛نوشتن راهی است برای پس زدن انزوا، نفی تسلیم و مواجهه با ویرانی، تا ثابت شود که زندگی، کرامت و اراده انسانی قوی‌تر از ابزارهای تخریب است.

او بر این باور است که در این هجوم نابرابر و کشتار وحشیانه، این رنج‌دیدگان هستند که حقیقت را روایت می‌کنند و وظیفه نویسنده این است که با گوشت، خون و استخوان‌های خویش صدای آنان باشد و نقاب از چهره مدعیان حقوق بشر و سکوت جهانیان بردارد.

از جمله نکاتی که قراقع در گفت‌وگوهایش بر آن تاکید دارد، دو رویی و تضاد رفتار سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشر در قبال غزه و کشتار وحشیانه‌ای است که اسرائیل به راه انداخته است؛ از این روست که بر “عریان کردن جهان از نقاب‌ها” تاکید دارد.او معتقد است که نهادهای بین‌المللی و کشورهای غربی که مدعی مدافعان تراز اول حقوق بشر هستند، با سکوت یا عملکرد نمایشی خود در قبال غزه، عملاً در فاجعه شریک‌اند.

در معرفی این اثر آمده است: به مردمک چشمان اجساد ما بنگرید؛ غزه را از شمال تا جنوب می‌بینید؛ ما را می‌بینید که زنده‌ایم، از جلیل تا نقب، گویی هزار ناممکن هستیم. نوشتن، آن روکش اندوهبار را از چهره‌ مردگان و خاطرات می‌درد؛ از خیمه‌های عزا، از میان آتش و تلاش برای محوِ تاریخ، بیرون می‌جهد.

ما با نوشتن، از انزوا، از ملال سوگواری و از شهر تکه‌تکه‌شده بیرون می‌آییم. با نوشتن، تمام مشتقات مرگ را جراحی می‌کنیم تا مرگ ذوب شود و از میان برود. ما نمی‌پذیریم که همه‌چیز تمام شود، چرا که زندگی در جریان است؛ زندگی ماییم، بازماندگانی که با نفیِ شکست و نیستی، در برابر ماشین جنگ ایستاده‌ایم. …

“نگاشتن در آغوش اجساد” با ترجمه حمیدرضا مهاجرانی از سوی انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده است.

انتهای پیام/