×
×
آخرین اخبار تاپ علم
  • نامۀ تهیه‌کنندۀ ایرانی به 10 چهرۀ هالیوود: آیا صدای جنگ را می‌شنوید؟

  • کد نوشته: 32424
  • ۱۵ فروردین ۱۴۰۵
  • 6 بازدید
  • ۰
  • مهدی جوادی تهیه کننده فیلم گیس و مدیر اسبق بنیاد سینمایی فارابی به چهره‌های مطرح هالیوودی نامه اعتراضی نوشت.

    نامۀ تهیه‌کنندۀ ایرانی به 10 چهرۀ هالیوود: آیا صدای جنگ را می‌شنوید؟
    فرهنگی

    به گزارش خبرگزاری تسنیم، مهدی جوادی تهیه کننده سینما و مدیر اسبق بنیاد سینمایی فارابی در در نامه‌ای خطاب به 10 چهره برجسته سینمای آمریکا (مایکل مور، الیور استون، شان پن، جرج کلونی، سوزان ساراندون، مارک رافالو، اسپایک لی، لئوناردو دی‌کاپریو، ایوا دوورنی و دنزل واشنگتن) نوشت:

    من این نامه را نه تنها به‌عنوان یک ایرانی، بلکه به‌عنوان عضوی از جامعه جهانی سینما خطاب به شما می‌نویسم تا بپرسم آیا صدای جنگ را می‌شنوید؟ شما به‌عنوان چهره‌هایی اثرگذار که ارزش‌هایی چون کرامت انسانی در کانون آثارتان قرار دارد، این توان را دارید که واقعیت‌ها را فراتر از روایت‌های رسمی، به افکار عمومی در ایالات متحده منتقل کنید.

    آنچه امروز شاهد آن هستیم، صرفاً یک تقابل نظامی نیست؛ بلکه پیامد انسانی تصمیماتی است که به بهای جان بی‌گناهان تمام می‌شود. از منظر حقوق بین‌الملل، تداوم این تنش‌ها بنیان‌های حقوق بشری را فرسایش می‌دهد. اعتراضات اخیر در چندین شهر ایالات متحده نیز نشان می‌دهد که بسیاری از شهروندان آمریکایی خودشان نسبت به هزینه انسانی و جهت‌گیریِ چنین سیاست‌هایی دچار تردید و پرسش شده‌اند.

    در هفته‌های اخیر، حملات به فضاهای غیرنظامی تلفات گسترده‌ای به‌جا گذاشته است. تنها در یک حمله به مدرسه‌ای در شهر میناب، 168 کودک جان خود را از دست دادند؛ این‌ها آمارهای دوردست نیستند، واقعیت‌های زیسته‌اند. این وضعیت یادآور الگوی نگران‌کنندۀ جنگ عراق است که با ادعاهای اثبات‌نشده آغاز شد و به از دست رفتن جان انسان‌های بی‌شمار انجامید.

    این یک واقعیت اغلب نادیده‌گرفته‌شده است که جنگ‌ها، حتی هزاران کیلومتر دورتر، در نهایت به درون جوامعی بازمی‌گردند که آن‌ها را آغاز کرده‌اند. من از شما نمی‌خواهم به‌جای مردم ایران سخن بگویید، چرا که مردم ما با تکیه بر باور خود به حقوق بشر، با صبر و استقامت مقاومت خواهند کرد؛ بلکه از شما می‌خواهم برای مردم خودتان سخن بگویید.

    برای جامعه‌ای سخن بگویید که حق دارد بداند چگونه منابع انسانی و مالی‌اش تحت توجیهاتی قابل تردید هزینه می‌شود. این نامه دعوتی است به همان مسئولیتی که هنر همواره بر دوش داشته است: پرده‌برداری از پیچیدگی‌ها، پرسش‌گری و ایستادن در کنار حقیقت، حتی زمانی که انجام آن آسان نیست.

    انتهای پیام/

     

    مقالات مشابه آموزشی در تاپ علم

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *